Displaced frequencies | with Manuel Lopez Garcia | Sunday, 20th of August | 10:30 – 17:30

Leave a comment

Interview: Anastasia Prokopi Taki // Translation: Christina Skarpari

*Ακολουθούν Ελληνικά*.

How is a piece of work of yours born? How much of the creative process is
influenced by the general mass production of art?

My work focuses on the body and action, taking performance art as media. If
something characterizes performance art is honesty, since it takes place in a human
scale and in a specific context and specific space-time. My creative process is directly
related with my development as a human being; it is a hybrid of methodologies, where
each action is part of a constant transformation process. I work with concepts and
ideas that I present later through an action, raising these questions through the
experience.
We live times where performance art can be a glimpse of freedom, escaping and
resisting the power structures and the standardization of the overproduction capitalism.
It is something in between, it cannot be possessed, it cannot be caught, it can be
barely imperceptible, invisible, but it is still there, becoming. And this freedom precisely,
allows me to be honest with myself in the best way possible.

Can the body speak?

It depends on what we mean by speaking. There are infinite languages and ways of
communicating, and the body itself, is a space of enunciability, a space for production
of subjectivity. Performance art, whose central axis is the body, always involves a
process of transformation, a communication through experience.
The body, understood as a political space of production of subjectivity, is intrinsically
linked to epistemological questions, as far as truth and reality are concerned,
constructed by a series of historical, psychological and sociological circumstances. The
Spanish artist and theoretician Jaime del Val, speaks about metaformativity as the
process of open codification that understands the body as a field of communicating
forces. Being aware of the metaformativity implies understanding the body as a
communicating flow.

What brings you to the village of Koilani? To what extend do you think that the
work you are going to present at a Cypriot festival such as Xarkis will be
assimilated?

I am interested in site specific works, and I think Cyprus, both because its history and
the current international political situation, is a strong context to work in. The
philosophy of Xarkis festival and the objectives of the residence were what motivated
me to develop a specific project for Koilani, working on ideas such as cultural identity,
the socio-political context and the development of new forms of social engagement
through live art.

I have no idea how or what extent my work will be assimilated in the framework of the
festival, I think this uncertainty is something inherent to performance art, there are so
many things that you cannot expect, you have to be open to anything that could
happen in the present moment.

Πώς γεννιέται ένα έργο σου; Πόσο επηρεάζεται η δημιουργική διαδικασία από τη γενικότερη μαζική παραγωγή τέχνης;

Το έργο μου επικεντρώνεται στο σώμα και τη δράση, λαμβάνοντας την τέχνη του περφόρμανς ως μέσο μαζικής ενημέρωσης. Αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει το περφόρμανς art είναι η ειλικρίνεια, αφού λαμβάνει χώρα σε μια ανθρώπινη κλίμακα και σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και χωροχρόνο. Η δημιουργική μου διαδικασία είναι άμεσα συσχετισμένη με την ανάπτυξή μου ως ανθρώπινο ον. Είναι ένα υβρίδιο μεθοδολογιών, όπου κάθε ενέργεια αποτελεί μέρος μιας συνεχώς μετασχηματιστικής διαδικασίας. Δουλεύω με έννοιες και με ιδέες που παρουσιάζω αργότερα μέσω μιας ενέργειας, θέτοντας αυτά τα ερωτήματα μέσω της εμπειρίας.

Ζούμε στιγμές όπου η τέχνη του περφόρμανς μπορεί να είναι μια γεύση της ελευθερίας, διαφυγής, αντισταθμίζοντας τις δομές εξουσίας και την τυποποίηση του καπιταλισμού της υπερπαραγωγής.

Είναι κάτι που βρίσκεται στο μεταξύ, δεν μπορεί να κατέχει, δεν μπορεί να πιαστεί, μπορεί να είναι σχεδόν ακατανόητο, αόρατο, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει, να γίνεται. Και αυτή ακριβώς η ελευθερία μου επιτρέπει να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Μπορεί το σώμα να μιλήσει;

Εξαρτάται από το τι εννοούμε με το να «μιλήσει». Υπάρχουν άπειρες γλώσσες και τρόποι επικοινωνίας, και το ίδιο το σώμα, είναι ένας χώρος αφανισμού, ένας χώρος παραγωγής της υποκειμενικότητας. Η τέχνη της τέχνης, της οποίας κεντρικός άξονας είναι το σώμα, περιλαμβάνει πάντα μια διαδικασία μετασχηματισμού, μια επικοινωνία μέσω της εμπειρίας.

Το σώμα, που θεωρείται πολιτικός χώρος παραγωγής υποκειμενικότητας, είναι εγγενώς συνδεδεμένο με επιστημολογικά ζητήματα, όσον αφορά την αλήθεια και την πραγματικότητα, που κατασκευάστηκε από μια σειρά ιστορικών, ψυχολογικών και κοινωνιολογικών συνθηκών. Ο Ισπανός καλλιτέχνης και θεωρητικός Jaime del Val, μιλάει για την μεταμορφωτικότητα ως διαδικασία ανοικτής κωδικοποίησης που κατανοεί το σώμα ως πεδίο επικοινωνίας δυνάμεων. Η συνειδητοποίηση της μεταφορικότητας συνεπάγει την κατανόηση του σώματος ως μια ροή επικοινωνίας.

Τι σε φέρνει στο χωριό Κοιλάνι; Σε ποιο βαθμό θεωρείς ότι αφομοιώνεται το έργο που θα παρουσιάσεις σε ένα κυπριακό φεστιβάλ όπως είναι το Ξαρκής;

Ενδιαφέρομαι για έργα που αφορούν συγκεκριμένες τοποθεσίες και νομίζω ότι η Κύπρος, λόγω της ιστορίας της και την σημερινή  διεθνή πολιτική κατάσταση, είναι ένα ισχυρό πλαίσιο για να δουλέψω.

Η φιλοσοφία του Φεστιβάλ Ξαρκής και οι στόχοι του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών, ήταν τα κίνητρα που με ώθησαν στο να αναπτύξω ένα συγκεκριμένο πρότζεκτ για το Κοιλάνι, στο οποίο ασχολούμαι με ιδέες όπως η πολιτισμική ταυτότητα, το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο και η ανάπτυξη νέων μορφών κοινωνικής δέσμευσης μέσω της ζωντανής τέχνης.

Δεν έχω ιδέα πώς και σε ποιο βαθμό το έργο μου θα αφομοιωθεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, νομίζω ότι αυτή η αβεβαιότητα είναι κάτι εγγενές στο περφόρμανς art, υπάρχουν  τόσα πολλά πράγματα που δεν μπορεί κανείς να περιμένει, πρέπει να είστε ανοικτοί σε οτιδήποτε μπορεί συμβεί στην παρούσα στιγμή.


Displaced frequencies | with Manuel Lopez Garcia | Sunday, 20th of August | 10:30 – 17:30

Durational performance that reflects on memory and
collective identity.

*Ακολούθουν Ελληνικά.*

Overproduction capitalism exerts a territorialization
of the imaginary, displacing and replacing the proper
signs of each identity, carrying out an unprecedented
standardization of the world. Despite globalization, certain
signs of identity still resonate, resisting the passage of time,
just as the first memory, although these increasingly diffuse.

Born in Lanzarote (ES) in 1992. He Holds an MFA in Visual
and New Media Art at Polytechnic University of Valencia.
He is currently pursuing a Phd in Fine Arts at the same
university. His work has been featured in Europe, the United
States, Mexico, Colombia, Chile and Argentina.

* The aforementioned artist’s work is performed in the
context of the residency program entitled, ‘Bodily Pitches’
curated by Xarkis Festival and Sensorium Space.

————————–————————–————————–

Εκτοπισμένες συχνότητες | με τον Manuel Lopez Garcia | Κυριακή, 20 Αυγούστου | 10:30 – 17:30

Περφόρμανς διαρκείας που αντικατοπτρίζει τη μνήμη και
τη συλλογική ταυτότητα.

Ο καπιταλισμός υπερπαραγωγής ασκεί μια εδαφικοποίηση
αυτού του φανταστικού, εκτοπίζοντας και αντικαθιστώντας
τα σωστά σημεία της κάθε ταυτότητας, πραγματοποιώντας
μια πρωτοφανή τυποποίηση του κόσμου. Παρά την παγκο-
σμιοποίηση, ορισμένα σημάδια ταυτότητας εξακολουθούν
να έχουν απήχηση, αντισταθμίζοντας το πέρασμα του
χρόνου, ακριβώς όπως η πρώτη μνήμη, αν και αυτή είναι
όλο και πιο διάχυτη.

Γεννήθηκε στο Λανζαρότε (ΙΣΠ) το 1992. Κατέχει MFA στο
Visual and New Media Art από το Πολυτεχνείο της Βαλένσια.
Σήμερα συνεχίζει με διδακτορικό στο τμήμα Καλών Τεχνών
στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Έχει παρουσιάσει το έργο του στην
Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ισπανία, την Ιταλία,
τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αργεντινή, τη Χιλή, το
Μεξικό, την Κολομβία και τη Φινλανδία.

* Το έργο του καλλιτέχνη θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του
προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών, με τίτλο ‘Bodily
Pitches’, υπό την επιμέλεια του Φεστιβάλ Ξαρκής και του
Sensorium Space.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *