Εικονικές αφηγήσεις αγρο-οικολογίας και κοινότητας | με την Εύη Τσελίκα

Leave a comment

Ερωτήσεις: Αναστασία Προκόπη Τάκη // Φωτογραφίες: Χριστίνα Σκαρπάρη

Πόσο θεωρείς ότι έχει απομακρυνθεί ο μέσος κύπριος από τη μέχρι πρότινος βασική βιοποριστική του πρακτική, την ενασχόληση δηλαδή με τη γη και τα παράγωγά της; 

Η κυπριακή κοινωνία παρουσιάζει μια γρήγορη και απότομη μετάβαση από τον αγροτικό στον αστικό χώρο και σίγουρα πια η ενασχόληση με την παραγωγή και την καλλιέργεια της γης για βιοποριστικούς λόγους δεν εντοπίζεται ως σύνηθες φαινόμενο. Παράλληλα όμως παρατηρείται μια αγάπη αλλά και γνώσεις για τη γη και τα παράγωγά της. Η έρευνα, η εικαστική μου πρακτική και η ζωή μου εξελίσσεται σε ένα από τους αστικούς κοινοτικούς κήπους στους μέχρι πριν μιας δεκαετίας κρατικούς (προσφυγικούς) συνοικισμούς. Εκεί παρατηρώ έναν σεβασμό και μια ευαίσθητη αντίληψη για τη σχέση μας με τη γη που προδίδει την πρόσφατη μετάβαση από τα χωριά στις πόλεις στην Κύπρο αλλά και μια ηλικιακή ομάδα άνω των πενήντα-εξήντα.  Οι κοινοτικοί κήποι μέσα στους συνοικισμούς λειτουργούν ως κοινωνικοί χώροι που επιτρέπουν τη γνωριμία, την ανταλλαγή και την ανάπτυξη σχέσεων μεταξύ των κατοίκων και τη λειτουργία τους ως αστικά οικοσυστήματα παραγωγής τροφής για προσωπική και τοπική κατανάλωση.

Το σλόγκαν Επιστροφή στη Φύση θα μπορούσε στην περίπτωσή μας να αποδεσμευτεί της πιο ρομαντικής του χροιάς για να καταστεί μια αδιαμφισβήτητη αναγκαιότητα;

Νομίζω το σλόγκαν επιστροφή στη φύση δεν είναι ακριβώς το πώς ερμηνεύω τα πράγματα στη δική μας περίπτωση. Το σλόγκαν θα μπορούσαμε να το σκεφτούμε σε σχέση με πολλαπλές εννοιολογικές διαστάσεις: σε σύνδεση με το αγροτικό και το εκτός της πόλης -στην επιστροφή της κατανόησης ότι η φύση είναι παντού γύρω μας και αναγκαία- στο πώς αποσυνδέουμε το φυσικό από το εικονικό στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή -στη διαδικασία παραγωγής αυτών που τρώμε- στην εποχή του anthropocene.

Νομίζω πιο σημαντικό είναι η ανάγκη του να σκεφτούμε πόσο επηρεάζουμε τη φύση γύρω μας μέσα από την έντονη παγκόσμια κατανάλωση στην οποία οι πλείστοι είμαστε πρωταγωνιστές -την εξόρυξη άπειρων γεωλογικών πόρων της γης σε μαζικά επίπεδα- την απόσταση μεταξύ στο τι καταναλώνουμε και στο τι παράγουμε- τη χρήση χημικών στην παραγωγή της τροφής και πως επηρεάζει τις ασθένειες που καλπάζουν- τις κοινωνικές συνδέσεις που καλλιεργεί η ενασχόληση με τη γη- το αγροτικό και αστικό τοπίο και πώς αλληλοσυνδέονται κ.ο.κ.

Πού αποσκοπεί το εργαστήρι που προτείνεις στο φετινό φεστιβάλ Ξαρκής;

Μέσα από τη χρήση εικόνας και εικαστικής καταγραφής το εργαστήρι θα εξερευνήσει τους φαγώσιμους κήπους, τα φυτά, τα δέντρα και τα χωράφια του Κοιλανιού ως ένα μονοπάτι κατανόησης  της κοινωνικής οικολογίας της κοινότητας μέσα από δια-γενεαλογικές ανταλλαγές. Θα επικεντρωθεί στη συλλογή ιστοριών και στη δημιουργία εικόνων που θα χρησιμοποιηθούν για τη διαμόρφωση εικονικών αφηγήσεων που εξερευνούν την έννοια της κοινότητας και τη χρήση της γης. Αποσκοπεί στο να αναρωτηθούμε για τη σχέση χωριού-πόλης, την καλλιέργεια και την κοινοτική διάσταση του κήπου και του χωραφιού.

Το εργαστήρι σχετίζεται με μια ευρύτερη διοργάνωση και έρευνα που αφορά την αστική φύση σε συνεργασία με την Νίκη Σιόκη και την Μαρία Σταυρίδη (Τμήμα Σχεδιασμού και Πολυμέσων Πανεπιστήμιο Λευκωσίας) και το πρόγραμμα ArtecityaCreative Europe- Artos Foundation. Σημαντικά σημεία αναφοράς: Ελένη Mcloughlin, που αφοσιώνεται στη βοτανολογική εικονογράφηση των ενδημικών φυτών της χώρας . Αντώνης Χατζηκυριάκου και η έρευνα του που χαρτογραφεί μια στιγμή του Κυπριακού γεωργικού τοπίου που φέρνει μαζί το ιστορικό GIS (historical GIS (Geographic Information System) ως εργαλείο και την φορολογική καταγραφή του 1572 στην Κύπρο. Χαράλαμπος Χριστοδούλου – Τμήμα Δασών – http://www.flora-of-cyprus.eu/.

 

Visual narratives of agroecology and community | with Evi Tselika | Saturday 19th of August | 14:00 – 19:00

*Ακολουθούν Ελληνικά*

The workshop will focus on gathering stories and images which will be synthesized to create visual narratives connected to ideas of community and uses of the land. We will consider the edible gardens, plants, trees and fields of Koilani as a means to think more about the social ecology
of the village and gather knowledge about cultivation production through inter-generational exchanges.

Evi Tselika is a visual arts researcher and educator. Her practice led research is focused on urban contexts,  contested territories, community processes and arts practices. She loves her garden.

Εικονικές αφηγήσεις αγρο-οικολογίας και κοινότητας | με την Εύη Τσελίκα | Σάββατο 19 Αυγούστου | 14:00 – 19:00

Το εργαστήριο θα επικεντρωθεί στη συλλογή ιστοριών και εικόνων που θα χρησιμοποιηθούν για τη διαμόρφωση εικονικών αφηγήσεων που εξερευνούν την έννοια της κοινότητας και τη χρήση της γης. Θα εξερευνήσουμε τους φαγώσιμους κήπους, τα φυτά, τα δέντρα και τα χωράφια του Κοιλανίου
για να συλλογιστούμε την κοινωνική οικολογία του χωριού και την καλλιέργεια ως διαδικάσια παραγωγής μέσα από δια-γενεαλογικές ανταλλαγές.

Η Εύη Τσελίκα ερευνά και διαμορφώνει εικαστικά και εκπαιδευτικά δρώμενα. Η έρευνά της σχετίζεται με σύγχρονες εικαστικές πρακτικές και εστιάζει στο αστικό τοπίο, στον
συγκρουσιακό μετασχηματισμό, στις κοινοτικές διαδικασίες και κοινωνικά εμπλεκόμενες καλλιτεχνικές πρακτικές. Αγαπάει τον κήπο της.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *