About Topopoiesis: Marilena Zackheos’ Poetry Workshop on Place-Making 

Leave a comment

 

Υπαίθριο και site-specific εργαστήρι στο φετινό φεστιβάλ Ξαρκής. Ποιές οι δικές σου προσδοκίες από αυτή την πρωτοβουλία;

{Aκολουθούν Αγγλικά}

Να βυθιστούμε στο περιβάλλον μας κυριολεκτικά περπατώντας και ενσαρκώνοντας τον κόσμο μας. Να εξετάσουμε τους εαυτούς μας ως όργανα του τόπου. Να αντιληφθούμε πως ο τόπος διαμορφώνει και διαμορφώνεται. Να διερευνήσουμε τις ρίζες που μας συνδέουν με την οικογενειακή και την εθνική ζωή, αλλά και τις διαδρομές που τις διασχίζουν και μάλιστα τις ξεπερνούν. Να εξετάσουμε την ποίηση του τόπου και να δημιουργήσουμε τη δική μας αίσθηση του τόπου σε στίχο. Συνολικά, το εργαστήριο έχει σχεδιαστεί για να εισαγάγει συγκεκριμένες ποιητικές τεχνικές και μορφές που ευνοούν την ποιητική δημιουργία τόπων καθώς και να αποφέρει διάφορα ποιητικά βλαστάρια από τους συμμετέχοντες τα οποία μπορούν να ενδυναμωθούν μετέπειτα.

Σε ποιο βαθμό διαφοροποιούνται οι ερμηνείες που αποδίδεις στην έννοια του τοπίου ως ποιήτρια, ως ακαδημαϊκός και ως μελετήτρια του φύλου και της σεξουαλικότητας;

Tο τοπίο, εκτός από απλή τοποθεσία, μπορεί να γίνει “τόπος” ή “μικρόκοσμος” τη στιγμή που έχει αντίκτυπο, δηλαδή όταν του δοθεί προσωπική, πολιτιστική και ιστορική αξία όπως και δίκτυο ανθρώπινων και μη ανθρώπινων σχέσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι το θέμα του τόπου είναι απλό. Έχω σκεφτεί σκληρά για το πώς ορίζουμε τον τόπο, πως μας καθορίζει, τη σημασία που αποδίδουμε στη θέση και την επιρροή που έχει πάνω μας. Η γεωγραφία τείνει να θεωρείται δεδομένη, θεωρείται δευτερεύουσα ή ως συμπλήρωμα σε συζητήσεις σχετικά με την ταυτότητα. Όμως είναι όντως; Η επερχόμενη συνεργασία μου με τον φωτογράφο Νίκο Φιλίππου με τίτλο “Αριζόνα” προσφέρει ένα τέτοιο διαλογισμό που αναθεωρεί τον γεωγραφικό και κοινωνικό νησιωτικό χώρο της Κύπρου μέσω αυτής της νοτιοδυτικής αμερικανικής πολιτείας. Στη διαπολιτισμική μου εργασία, ενθαρρύνω την ευαισθησία στις τοπικές διαφορές οι οποίες διαμορφώνουν κοσμοθεωρίες που μπορεί να διαφέρουν συχνά από τις δικές μας και προωθώ επίσης την εξέταση των πολλών διατοπικών μας συνδέσεων. Το φύλο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελούν επίσης χωρικούς προσανατολισμούς που επηρεάζονται από το πλαίσιο του τόπου και με τη σειρά τους τον επηρεάζουν. Εν ολίγοις, σε όλες μου τις ιδιότητες, με ενδιαφέρουν οι τρόποι με τους οποίους γυρίζουμε προς ή μακριά από τον τόπο, δηλαδή πως προσανατολίζουμε τον εαυτό μας στον κόσμο μας.

Ποιος θα ήταν ένας προσωπικός σου ορισμός για το κυπριακό τοπίο;

Περιστρέφω τον σωλήνα με το χρωματιστό γυαλί και τους γωνιακούς καθρέφτες.

Photos: Christina Skarpari, Questions: Anastasia Prokopi Taki

An outdoor and site-specific workshop at this year’s Xarkis Festival. What are your expectations from this initiative?

To immerse ourselves in our surroundings by literally walking through and embodying our world. To investigate ourselves as emplaced bodies. To understand how place both shapes and is shaped by us. To consider how our world is predicated on our relations or relative positions to it. To explore roots that link us to the familial and national but also routes that traverse these and even go beyond rootedness. To examine poetry of place and out of our geographic encounters to create our own sense of place in verse. Moreover, the workshop is designed to introduce certain poetic techniques and forms conducive to poetic place-making as well as yield a number of poetic seedlings for its participants to nourish subsequently.

To what extent are the interpretations you attribute to the concept of landscape as a poet, as an academic and as a researcher of gender and sexuality differentiated?

Aside from existing as mere location, landscape can become “place” or “microcosm” once it has impact, that is, once it is endowed with personal, cultural, and historical value and with a network of human and inhuman relations. That is not to say however that the question of place is a straightforward one. I’ve been thinking hard about how we define place, how place defines us, the significance we attribute to place and the influence it has over us. Geography often tends to be taken for granted or perceived as secondary or as a supplement in conversations regarding identity. But is it really? My upcoming collaboration with photographer Nicos Philippou titled “Arizona” is a such a meditation reimagining—wildly so—the geographic and social island space of Cyprus by way of this southwestern state. As an intercultural practitioner, I encourage sensitivity to place-based differences that fashion worldviews often different than our own and also foster consideration of our many translocal connections. Gender and sexual orientation are also spatial orientations influenced by the context of place and in turn influencing it. In sum, in all my capacities, I am interested in the ways we turn toward or away from place, in the ways we situate, position, or orientate ourselves in our world.

What would be your personal definition of the Cypriot landscape?

I rotate a tube of colored glass and angled mirrors.

Topopoiesis:
A Poetry Workshop on Place-Making
18th of August, 2018 | Xarkis Festival | Koilani
4:30pm-7:30pm 📙📓📝

This is an ambulatory poetry writing workshop. Wear comfortable shoes and clothes. Bring writing materials and a blanket or something to sit on. We will immerse ourselves in our surrounding space, read and discuss published poems in English about space and ask how place is imagined and constructed therein. In turn, we will experiment through writing exercises, and draw from personal experience to create our own testaments of place both of Koilani and beyond. The workshop is geared toward both beginner and advanced poets. Water and snacks will be provided.

Bio

Marilena Zackheos is a scholar and poet with an interest in post coloniality, gender and sexuality. She has taught cultural studies, literature, and poetry writing. Her first poetry collection “Carmine Lullabies” was published by A Bookworm Publication in 2016. She is currently working on a poetic sequence titled “Arizona.”

Τοποποίηση:
Εργαστήριο ποίησης για τη δημιουργία του χώρου
18 Αυγούστου, 2018 | Φεστιβάλ Ξαρκής | Κοιλάνι
4:30 μ.μ.-7:30 μ.μ.

Αυτό είναι ένα περιπατητικό εργαστήριο ποίησης. Φορέστε άνετα παπούτσια και ρούχα. Φέρτε στυλό, χαρτί και κουβερτούλα. Θα εξερευνήσουμε τον περιβάλλοντα χώρο μας, θα διαβάσουμε και θα συζητήσουμε δημοσιευμένα ποιήματα στα αγγλικά που σχετίζονται με την έννοια του τόπου, εντοπίζοντας τους τρόπους με τους οποίους αυτά αποδίδουν τον χώρο. Στη συνέχεια, θα πειραματιστούμε με γραπτές ασκήσεις και θα αντλήσουμε στοιχεία από την προσωπική μας εμπειρία για να δημιουργήσουμε τις δικές μας μαρτυρίες για το Κοιλάνι και όχι μόνο. Το εργαστήριο απευθύνεται τόσο σε αρχάριους όσο και σε προχωρημένους ποιητές. Θα προσφέρονται νερό και σνακ.

Bιογραφικό
Η Μαριλένα Ζακχαίου είναι ακαδημαϊκός και ποιήτρια με ενδιαφέρον για την αποικιοκρατία, το φύλο και τη σεξουαλικότητα. Έχει διδάξει πολιτιστικές σπουδές, λογοτεχνία και ποίηση. Η πρώτη της ποιητική συλλογή “Carmine Lullabies” κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο A Bookworm Publication το 2016. Η επόμενη ποιητική της σύνθεση θα φέρει τον τίτλο “Αριζόνα”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *